kindercoach Hadewych Simonis

Post Tagged ‘verbinding’

Leren van andermans fouten?

Indenken op28 november 2012 op12:04
Om te leren, moet je wat doen.
observerend leren

een Peter, een kijker

Zodanig dat er iets verandert in je hoofd.

 

Je doet iets op een andere manier.

Je denkt iets op een andere manier.

Je voelt iets op en andere manier.

Je hebt andere verbindingen gelegd in je hoofd.

-

Een jongen van 6, laten we hem Peter noemen,

observeert bijna het hele uur dat ik hem observeer in zijn klas.

Hij kijkt hoe een ander een knikkerspel doet, hij kijkt hoe een ander de plantjes water geeft,

hij kijkt hoe een ander een computerspel speelt.

-

Ik vraag hem hoe het computerspel gaat.

- Ik krijg een gedetailleerde beschrijving van het computerspel.

Ik vraag hem hoe je handig de plantjes kunt water geven.

- Ik krijg een handige looproute voorgeschoteld met veel gebaren, langs alle groen in de klas.

Ik vraag hem met mij het knikkerspel te spelen.

Hij haakt af.

Hij vertelt honderduit over mogelijkheden en stommiteiten en kansen en winst.

Hij speelt niet.
-
Wat heeft hij geleerd in de klas dit uur?
-
Hadewych Simonis     kinderpraktijk GRONDIG       MatriXmethode / Rots en Water / leren leren      Monster

serieus

Inwaarnemen op21 februari 2012 op10:12

In een stuk dat ik laatst schreef, een belangrijk stuk, over mijn leven en de dingen daaromheen,

stond 100 keer het woord SERIEUS

Ben ik zo serieus?

Wat is dat eigenlijk: serieus?

Wie neem ik serieus?

Iemand serieus nemen doe je wanneer je die iemand volwaardig acht, wanneer je neemt wat hij zegt en doet als oprecht.

Zonder grapjes?

Ja, zonder grapjes ten koste van de oprechtheid van iemand.

Grapjes over de zaak, geen grapjes die de persoon en zijn integriteit aantasten.

IJsje!, roept het kind uit.

- Nee, nu niet. Je hebt net een koekje op.

- Ik heb je niet gehoord.

- Wat, ben je helemaal betoeterd..

of

- Hier, maar dan moet je niet meer zeuren!

?

Ik zei ‘ijsje’. Kijk, ijsje!

Heb je mij gehoord, mama?

Kijk ijsje! IJsje, ijsje, ijsje!

Mamaaaa!

En het kind blijft roepen tot het zich gehoord voelt.

Wil het een ijsje?

- Zou kunnen.

Wil het dat je ook ziet dat daar ijsjes zijn?

Wil het zeggen dat ijsjes heel lekker zijn?

Wil het zeggen dat daar een heel groot ijsje staat, wel groter dan hijzelf?

- Zou kunnen.

Zullen we het hem eens vragen?

IJsje, zegt hij.

Ik vraag: –  IJsje? Zie jij een ijsje?

Hij zegt: Ja! IJsje! Daar!

- Dat is een lekker ijsje. Mmmmmm.

Ja, mmmm. IJsje.

Mmmmmmmm, zeggen we samen. Mmmmmmm.

- Ik houd erg van citroenijs.

Mmm, mama, ijs, mmm.

- Dag ijs, dag citroenijs.

Dag ijs, dag ijs!

Ik hoorde wat hij zei.

Ik luisterde.

Ik nam wat hij zei serieus.

Ik nam hem serieus.

En vervolgens maakten we heel veel grapjes over ijsjes, met zijn oudere broer.

Welke ijsjes je allemaal hebt, en waar je allemaal ijs van kunt maken.

Schapenijs, en rakettenijs, en schoorstenenijs.

en mama-ijs.

Ik houd erg van grapjes.

En ik houd erg van serieus.

Hadewych

Sinterklaas en de voeten van Bart.

Inkracht op21 november 2011 op10:18

1.

de feiten:

Sinterklaas komt met de boot.

Sinterklaas heeft een mijter, een tabberd en een staf.

Sinterklaas heeft iedereen in zijn grote boek staan.

Sinterklaas zegt wat de pieten moeten doen.

De pieten pakken alles in.

De pieten brengen de pakjes rond.

Zijn dat feiten? 

Ja, dat zijn de waarnemingsfeiten. Voor het kind. Voor Bart.

2.

De gedachten die Bart erover maakt:

Ik wil een piratenboot die niet zinkt in bad.

Wanneer komt Sinterklaas?

Hoe weet piet waar ik woon?

Ik durf hem geen hand te geven.

Ik wil niet slapen.

3.

De gevoelens van Bart:

Ik ben bang.

Ik vind t heel spannend.

Ik ben helemaal dol van opwinding.

Ik ben zooo blij!

4.

Tijdens het waarnemen,

van het verhaal dat wij het kind vertellen; van de intocht van Sinterklaas met de boot in de haven;

van de wapperende vlag op school; van de geluiden buiten en binnen in de avond en in de nacht;

van de geur van de kruidnootjes en de smaak van het marsepein;

van de lege schoen bij de open haard …

en tijdens het denken,

aan de pieten op het dak;  aan het boek van Sinterklaas; aan de piratenboot die niet zinkt in bad…

en tijdens het voelen,

van de opwinding; van de angst, van de onzekerheid, en  van de vreugde …

waar zijn dan de voeten van Bart…?

-

Houdt hij ze op de grond?

Staat hij stevig?

Is hij zijn gevoel, of is hij meer dan zijn gevoel?

Is hij zijn denken, of is hij meer dan zijn denken?

5.

Kan Bart schakelen tussen zijn voeten, zijn gevoel en zijn denken?

-

Maakt hij goed gebruik van zijn lichaamskracht die hem groot en stevig maakt?

Maakt hij gebruik van zijn vermogen te voelen wat hij wil en wat hij niet wil, wat hij aankan en wat hij nog niet aankan, wat hem een goed gevoel geeft en wat niet?

En maakt Bart handig gebruik van zijn denkvermogen, dat hem overzicht en inzicht geeft, dat hem zegt wanneer hij wat kan verwachten, en dat hem de geweldige mogelijkheid biedt om van te voren een voorstelling te maken van wat komen gaat.

Bart heeft nog even wat oefening nodig.

voelen*

denken*

gronden*

En..  schakelen tussen deze 3.

-

Het is fijn, zegt Bart, na een paar trainingen:

Het is fijn om er helemaal te zijn!

*De kracht om sterk te zijn en stevig te staan geeft niemand jou, die haal je uit jezelf! Die zit er al en we sporen hem op. Daarbij maken we gebruik van jouw prima denkvermogen, van alles wat jij zelf kunt zien en voelen en horen, en van je sterke lijf. Een grondige speurtocht, naar jezelf!

Volg

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 937 other followers

%d bloggers like this: